Καλησπέρα σε όλους. Λίγες μέρες πριν το τζάμπολ στη Βιτόρια θα αναλύσουμε τις 4 ομάδες, θα δούμε κάποια στατιστικά, την πορεία τους μέχρι εδώ, αλλά και μια πρώτη ανάγνωση των δύο ημιτελικών.

Ανατολού Εφές:

Shane Larkin, Rodrigue Beaubois, Mustafa Kurtuldum,Yigitcan Saybir, Dogus BalbayMetecan Birsen, Brock Motum, Sertac Sanli, Adrien Moerman, Bugrahan Tuncer, Tibor Pleiss, Vasiljie Micic, James Anderson, Bryant Dunston,  Krunoslav Simon.

Προπονητής: Ergin Ataman.

 

 

Τερμάτισε 4η στην κανονική διάρκεια της Euroleague και διασταυρώθηκε με την Μπαρτσελόνα. Κατάφερε να προκριθεί με πλεονέκτημα έδρας με 3-2,, μετά από 18 χρόνια ξανά σε Final Four. Τελευταία της συμμετοχή ήταν το 2001 στο Παρίσι ως Εφες Πίλσεν, κατακτώντας την 3η θέση, χάνοντας από τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό, κερδίζοντας στο μικρό τελικό την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Την προηγούμενη χρονιά το 2000 είχε συμμετάσχει για 1η φορά σε τελική φάση διοργάνωσης στη Θεσσαλονίκη, χάνοντας πάλι από τον Παναθηναϊκό, ο οποίος στη συνέχεια κατέκτησε και το τρόπαιο. Η ίδια νίκησε την Μπαρτσελόνα στον μικρό τελικό κατακτώντας την 3η θέση. Έτσι ο απολογισμός της είναι 2 συμμετοχές σε τελική φάση, μένοντας και τις 2 φορές στην 3η θέση του βάθρου. Φέτος έδειξε πολύ καλά στοιχεία καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, εκμεταλλεύτηκε την έδρα της κερδίζοντας ομάδες όπως ο Παναθηναϊκός, Φενέρμπαχτσε και η Αρμάνι. Με αιχμή του δόρατος τους Λάρκιν και Μίσιτς, την εμπειρία των Ντάνστον και Σίμον θα προσπαθήσει να διεκδικήσει για πρώτη φορά στην ιστορία της τη συμμετοχή της σε τελικό Final Four.

Φενέρμπαχτσε:

Erick Green, Ergi Tipanci, Nicolo Melli, Baris Hersek, Melih Mahmutoglou, Tyler Ennis, Nikola Kalinic, Tarik Biberovic, Kostas Sloukas, Egehan Arna, Marko Guduric, Jan Vesely, Sinan Guler, Ali Muhammed (Dixon), Ahmet Duverioglu, Luigi Datome, Joffrey Lauvergne

Προπονητής: Zeljko Obradovic

Τερμάτισε στην 1η θέση της κανονικής διάρκειας με μόλις 5 ήττες σε 30 αγώνες. Από το 2015 και έπειτα έχει συνεχή παρουσία σε Final Four, ωστόσο μόνο το 2017 στην έδρα της κατάφερε να ανέβει στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου, νικώντας στον τελικό τον Ολυμπιακό. Η έλευση του Σέρβου προπονητή το 2013 σε συνδυασμό με τις επενδύσεις στην ομάδα έφεραν στο φως και στις διακρίσεις την τουρκική ομάδα. Φέτος παρότι απουσιάζει ο μεγάλος ηγέτης-σκόρερ στην ομάδα ο Ομπράντοβιτς κατάφερε να δημιουργήσει ένα σύνολο όχι απλά ανταγωνιστικό, αλλά με πρωταγωνιστικό ρόλο. Οι φετινές εμφανίσεις τους έδειξαν στοιχεία απίστευτης συνοχής, ομαδικότητας και αλληλοκάλυψης σε σημείο που η ομάδα έμοιαζε με καλοκουρδισμένη μηχανή παρά με πραγμα. Αυτός ήταν ίσως και ο βασικός  λόγος που η φετινή Φενέρμπαχτσε ήταν τόσο δύσκολο να ηττηθεί, καθώς κάθε παίκτης είχε το ρόλο του, πλήρως εναρμονισμένο με τις ικανότητές του.  Σύμφωνα με την επίσημη σελίδα της ομάδας οι Έννις, Ντατόμε και Λοβερν δεν θα αγωνιστούν στο Final Four όλοι λόγω τραυματισμών, ενώ η συμμετοχή των Βέσελι και Κάλινιτς θα κριθεί κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή με τις πιθανότητες να είναι εναντίον τους. Στην περίπτωση που οι δύο τελευταίοι δεν καταφέρουν να αγωνιστούν η ομάδα του Ομπράντοβιτς θα έχει σοβαρό πρόβλημα μέσα στη ρακέτα και σε αριθμό επιλογών αλλά και σε ποιότητα. Ακόμα και αν αγωνιστούν δεν θα βρίσκονται σε καμία περίπτωση στο 100% των δυνατοτήτων τους με αποτέλεσμα να είναι άγνωστο πως και σε τι βαθμό θα μπορέσουν να συνεισφέρουν. Ο Σλούκας από την αρχή της σεζόν δείχνει να αποτελεί το σημείο αναφοράς για την ομάδα και τον παίκτη που μπορεί να αλλάξει θεαματικά την εικόνα της . Μεγάλη αποκάλυψη περιμένω να είναι για το φετινό Final Four ο Μαριο Γκούντουριτς. Ο Σέρβος γκαρντ (πρώην Ερυθρού Αστέρα) αποτελεί φέτος το μεγάλο στοίχημα της ομάδας και του ίδιου του προπονητή και αναμένεται να στηριχτεί σε αυτόν ειδικά μετά τους τραυματισμούς που έχουν προκύψει.

ΤΣΣΚΑ Μόσχας: 

Nando  DE Colo, Joel Bolomboy, Alexander Khomenko, Alec Peters, Ivan Ukhov, Alexander Gavrilov, Semen Antonov, Alexander Ershov, Sergio Rodriguez, Andrey Vorontsevich, Will Clyburn, Cory Higgins, Daniel Hackett, Andrei Lopatin, Mikhail Kulagin, Nikita Kurbanov, Kyle Hines, Othello Hunter

Προπονητής : Dimitris Itoudis

 

Τερμάτισε 2η στην κατάταξη και διασταυρώθηκε στα χιαστί παιχνίδια με την οικοδέσποινα Μπασκόνια την οποία απέκλεισε  με 3-1 παρότι έχασε στο 2ο εντός έδρας παιχνίδι, μιας και ξεκίνησε με πλεονέκτημα έδρας. Καθ όλη τη διάρκεια της σεζόν ανέδειξε τον επιθετικό της πλουραλισμό αλλά ταυτόχρονα και την αδυναμία της μέσα στη ρακέτα. Η παρουσία τόσων πολλών παικτών στην περιφέρεια με προσωπικότητα και εκτελεστική δεινότητα είναι αυτή που σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς της έδωσε νίκες, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό του Γάλλου Ντε Κολό, ενός παίκτη που δεν είχε τον ίδιο πρωταγωνιστικό ρόλο σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές, παρ όλα αυτά στη νοκ αουτ φάση απέναντι στη Μπασκόνια ήταν αυτός που χάρισε στην ομάδα του την πρόκριση με τις εξαιρετικές του εμφανίσεις, σκοράροντας στα δύο τελευταία παιχνίδια 27 και 28 πόντους αντίστοιχα, όταν όλη τη σεζόν είχε μέσο όρο 14 πόντους. Έχει κατακτήσει 7 φορές την κούπα με πιο πρόσφατη αυτή του 2016 στο Βερολίνο απέναντι στη Φενέρμπαχτσε. Μια ομάδα που στηρίζεται και θα στηριχτεί στο επιθετικό της ταλέντο, ωστόσο συχνά σε Final Four παρουσιάζει σημάδια έλλειψης συγκέντρωσης και ηγετικών προσωπικοτήτων. Ο Αμερικανός Κόρι Χίγκινς πραγματοποίησε μια εξαιρετική σεζόν και περιμένω να είναι ο παίκτης κλειδί για τη φετινή πορεία της ρωσικής ομάδας του Έλληνα προπονητή.

Ρεαλ Μαδρίτης:

Fabien Causer, Anthony Randolph, Rudy Fernadez, Facundo Campazzo, Felipe Reyes, Gustavo Ayion, Santi Yusta, Melwin Pantzar, Jaycee Caroll, Walter Tavares, Sergio Lull, Gabriel Deck, Klemen Prepelic, Ognjen Kuzmic, Trey Tompkins, Jeffrey Taylor

Προπονητής: Pablo Laso

 

 

Τερμάτισε στην 3η θέση και κλήθηκε να αντιμετωπίσει με πλεονέκτημα έδρας στα χιαστί παιχνίδια τον φορμαρισμένο εκείνη την περίοδο Παναθηναϊκό, χωρίς μάλιστα τον ηγέτη της Σέρχιο Γιουλ. Παρά τη σημαντική απουσία πέρασε άνετα στην τελική φάση με sweep. Πλέον ο Γιουλ έχει επιστρέψει στη δράση, έχει πάρει χρόνο συμμετοχής στα παιχνίδια της ισπανικής λίγκας και αναμένεται να βοηθήσει την ομάδα του αν, και δεν βρίσκεται στο 100% των δυνατοτήτων του. Η βασίλισσα είναι η πολυνίκης του θεσμού με 10 τρόπαια στο ενεργητικό της με πιο πρόσφατο τον περσινό τελικό στο Βελιγράδι απέναντι στη Φενερμπαχτσε. Η Ρεαλ Μαδρίτης διαθέτει με διαφορά το πληρέστερο ρόστερ σε όλες τις θέσεις και ειδικά στη ρακέτα με Αγιον, Ταβάρες και Κουζμιτς(δεν έχει πάρει χρόνο συμμετοχής φέτος). Ομάδα που αρέσκεται στο επιθετικό και γρήγορο μπάσκετ με 85.50 πόντους μέσο όρο στη φετινή χρονιά είναι ικανή να διαλύσει οποιαδήποτε άμυνα στην καλή της μέρα. Διαθέτει παίκτες με τεράστια προσωπικότητα, εμπειρία, παραστάσεις και υψηλό μπασκετικό ταλέντο. Στη διάρκεια της σεζόν δεν πραγματοποίησε πειστικές εμφανίσεις, ωστόσο σε πολλά ματς ήταν κυνική, αναδεικνύοντας σε κάθε αγώνα και διαφορετικό πρωταγωνιστή. Ο Λάσο είναι δεδομένο πως περιμένει από τον ηγέτη του να βοηθήσει και να βγει μπροστά στο Final Four, καθώς όλη τη χρονιά δεν θύμιζε επ ουδενί τις παλιότερες εμφανίσεις του.  Σίγουρα οι Καμπάτσο, Ρέγιες, Ρούντι Φερνάντεθ είναι οι παίκτες που περιμένω με την εμπειρία του να δώσουν λύσεις στη Ρεαλ Μαδρίτης, ώστε να κάνει ένα ακόμα back to back μετά το 1964-65.

 

Εφές Ανατολού-Φενερμπαχτσε: Πρώτος χρονικά ημιτελικός την Παρασκευή (19:00 ώρα Ελλάδας). 5 φορές έχουν βρεθεί αντιμέτωπες οι δύο ομάδες φέτος με τη Φενέρμπαχτσε να προηγείται στις νίκες με βραχεία κεφαλή 3-2. 1-1 οι νίκες στην Euroleague με τη γηπεδούχο να κερδίζει κάθε φορά. Στο ματς της Παρασκευής τα πράγματα θα είναι εντελώς διαφορετικά, καθώς η ομάδα του Ομπράντοβιτς έχει πληγεί από σημαντικούς τραυματισμούς με τους Έννις, Λοβερν, Ντατόμε να είναι εκτός, ενώ οι Κάλινιτς και Βέσελι είναι εξαιρετικά αμφίβολοι με τις πιθανότητες να αγωνιστούν να μην είναι με το μέρος τους. Αυτόματα αποδυναμώνει αισθητά τη ρακέτα της Φενέρμπαχτσε με τους Ντουβερίογλου και Μέλι να καλούνται να καλύψουν τα κενά και το Ζέλικο Ομπράντοβιτς να χρειάζεται να βγάλει λαγούς από το καπέλο του για να βοηθήσει την ομάδα του. Με δεδομένο πως όχι μόνο αμυντικά αλλά και επιθετικά θα υστερεί λόγω των απουσιών περιμένω να δώσει μεγαλύτερο βάρος στην άμυνα, να κατεβάσει το ρυθμό του παιχνιδιού και να προσπαθήσει να αποδιοργανώσει επιθετικά την ομάδα του Αταμάν. Από την άλλη πλευρά η Εφές θα προσπαθήσει πρώτα απ όλα να χαρεί τη συμμετοχή της μετά από χρόνια σε Final Four, παράλληλα όμως αντιλαμβάνεται πως έχει να αντιμετωπίσει μια λαβωμένη ομάδα και άρα έχει μια χρυσή ευκαιρία να βρεθεί για πρώτη φορά στην ιστορία της σε τελικό. Περιμένω κλειστό παιχνίδι με χαμηλό σκορ, αφενός γιατί η Φενερμπαχτσε δεν διαθέτει όλα τα όπλα της, αφετέρου πρόκειται για ένα πολύ κρίσιμο παιχνίδι, όπου οι δύο ομάδες παίζουν τους κόπους μια χρονιάς. Τέλος αξίζει να σημειωθεί πως η Φενερμπαχτσε διαθέτει και την καλύτερη άμυνα στη διοργάνωση.

 

 

ΤΣΣΚΑ Μόσχας-Ρεαλ Μαδρίτης:  Δεύτερος ημιτελικός της Παρασκευής (22:00 ώρα Ελλάδας). 2/2 νίκες έχουν φέτος οι Ρώσοι απέναντι στους Ισπανούς στην κανονική διάρκεια, ενώ είναι μόλις το 2ο παιχνίδι τους σε φάση Final Four. Το πρώτο διεξήχθη πέρσι με τη Ρεαλ να κερδίζει με 92-83. Σε αντίθεση με την τουρκική μονομαχία περιμένω πιο ανοιχτό σκορ με περισσότερο θέαμα, καθώς οι δύο ομάδες διαθέτουν εξαιρετικές επιθετικές αρετές και είτε με ατομικές είτε με ομαδικές προσπάθειες μπορούν να διασπάσουν την αντίπαλη άμυνα. Σε επίπεδο νίκης πιστεύω πως η Ρεαλ Μαδρίτης έχει ένα ελαφρύ προβάδισμα.